Heerlijk, de kinderen mogen weer naar school. Dat vinden de meesten van hen heel leuk, en wat ook telt, veel ouders vinden het misschien nog wel fijner. Even een paar uur gewoon de eigen dingen doen, daar hebben weinig mensen iets op tegen. En natuurlijk, sommigen hebben er van genoten om met de kinderen samen les te volgen. Wellicht heeft het beroep van onderwijzer ook meer waardering gekregen nu velen gezien hebben wat zij per dag zoal doen, hoeveel geduld nodig is, en creativiteit, liefde en regelmaat.

De lockdown is voor de meeste mensen geen fijne tijd en de avondklok maakt veel plannen onuitvoerbaar. Maar voor mensen die gezond zijn, een inkomen hebben en ook nog eens mensen in hun directe omgeving hebben, gaat er nog veel goed. Daarom verbaas ik me soms over het podium dat wordt geboden aan mensen die het ergens niet mee eens zijn, of aan mensen die klagen. Mededogen is goed, maar als je waar dan ook tegen bent dan krijg je het woord, ook in de media. Wat zou het mooi zijn als mensen met goede oplossingen vaker hun zegje zouden mogen doen. Zouden we dan niet veel positiever gestemd worden met elkaar?

De carnavalsverenigingen kunnen hun jaarlijkse festiviteiten niet uitvoeren. Geen bezoekjes van de prins met gevolg, aan de schoolklassen of aan mensen die ziek zijn. Geen drukte omdat er nog een carnavalswagen op tijd afgebouwd moet worden, en het naaien van de mooiste outfit is er ook al niet bij. Maar wat de verengingen wel doen is nadenken wat dan wel kan binnen de beperkingen. Films maken, interviews afnemen, allerlei dingen om de mensen zoveel als mogelijk leuke dagen te bezorgen. Ik hoop dat de echte carnavalsvierders op deze manier toch nog iets van het gemeenschapsgevoel meekrijgen.