Wat een onrust in het land. Mensen bekogelen elkaar met stenen en zwaar vuurwerk. Het treft altijd iemand die het niet zou moeten treffen. We zijn toe aan andere beelden op tv. Iets moois, iets waar we blij van worden omdat mensen het wél goed met elkaar voor hebben. Goed dat mensen naar buiten gaan en bewegen, maar niet om te rellen.

Niet alleen openbare geweldpleging is dagelijkse kost, ook op internet horen we rare dingen. Een ondernemer die van het ministerie te horen krijgt dat hij bijna een ton op zijn rekening krijgt bijgeschreven. Alle gegevens kloppen, alleen… het bankrekeningnummer niet. En hij heeft ook geen ondersteuning aangevraagd. Of een oudere mevrouw die iemand aan de deur krijgt die wil komen prikken. Ook de papieren kloppen, maar ze laat hem niet binnen. Gelukkig maar. Want ze heeft al een vaccin gehad en de huisarts weet van niets als ze hem over het bezoek vertelt. Er zijn blijkbaar mensen die heel veel van ons weten, en dat kan via de computer. Misschien moeten we meer dan vroeger oplettend zijn. Het geeft wel een akelig gevoel, dat we niet zomaar iedereen kunnen vertrouwen, maar het blijkt wel de realiteit.

Daarom is het goed om in de eigen buurt mensen te hebben die meekijken en meedenken. De burgemeester van Berg en Dal riep de buurtwhatsapp groepen op om samen te werken bij het melden als er ergens onrust is. In onze gemeente werkt het ook om elkaar te waarschuwen bij onheil. Dat is dus niet alleen leuk en gezellig, maar leidt ook tot meer onderlinge controle. Nog niet iedereen is er aan toe om het individualisme los te laten. Maar toch, mogelijk dat deze tijd van ons vraagt om in de buurt meer dingen samen te doen, zich om elkaar te bekommeren, complimenten te geven en zeker iemand erop aan te spreken als iets niet goed is. Dan weten we wat we aan elkaar hebben en dat is een mooie basis voor een gevoel van veiligheid en vertrouwen.
Ik blijf hopen dat we met elkaar zoveel mogelijk ziek-zijn blijven voorkomen.